یکی از مهم ترین دغدغه های کارگران در زمان قطع همکاری، دریافت حق سنوات است؛ مبلغی که در قانون با نامهایی مثل مزایای پایان خدمت یا پاداش پایان کار نیز شناخته می شود. این مبلغ به عنوان جبران سالهای خدمت کارگر تعیین شده و پرداخت آن برای کارفرما الزامی است.
طبق ماده 24 قانون کار
در صورت خاتمه قرارداد کار، کارفرما موظف است برای هر سال سابقه کار، مزایایی معادل یک ماه آخرین حقوق کارگر پرداخت کند.
بنابراین، فرقی نمیکند دلیل خاتمه همکاری چه باشد استعفا، اخراج، بازنشستگی، اتمام قرارداد یا ازکارافتادگی در همه این موارد کارفرما مکلف است حق سنوات را بر اساس آخرین مزد کارگر پرداخت کند.
مبنای محاسبه حق سنوات چیست؟
حق سنوات فقط بر پایه «ر» نیست، بلکه بر اساس حقوق پایه + مزایای تبعی شغل محاسبه میشود و مزایای رفاهی و انگیزشی در آن نقشی ندارند.
حقوق پایه شامل چیست؟
- پایه حقوق
- پایه سنوات
پایه سنوات چیست؟
مبلغی ماهانه است که از سال دوم همکاری به بعد به کارگر پرداخت میشود و هر سال توسط شورای عالی کار تعیین میگردد. این مبلغ جبرانی برای افزایش سابقه و تجربه کارگر است.
مزایای به تبع شغل چیست؟
مزایایی مرتبط با نوع و مسئولیت شغل مانند حق جذب، حق سرپرستی، حق مدیریت و… .
این موارد در محاسبه سنوات محاسبه میشوند.
مزایای رفاهی و انگیزشی چیست؟ مزایایی مثل حق مسکن، بن کارگری، حق تاهل، حق اولاد و…
این موارد در محاسبه سنوات لحاظ نمی شوند.
- زمان و شیوه پرداخت سنوات
- سنوات باید در پایان قرارداد کار پرداخت شود.
برخی کارفرماها سنوات را سالانه یا همراه با حقوق ماهانه پرداخت میکنند؛ اما حتی در این حالت نیز کارفرما موظف است در زمان پایان همکاری، مابهتفاوت را بر اساس آخرین مزد کارگر محاسبه و پرداخت کند.
نکته مهم اینکه سنوات فقط برای کسانی که یک سال کار کردهاند نیست.
حتی اگر کارگر یک ماه یا چند ماه کار کرده باشد، سنوات باید به صورت نسبی پرداخت شود. سنوات مشمول بیمه و مالیات نیست.